NBA mania

Als kleine kerel was ik continue op zoek naar de sport die het beste bij mij zou passen. Voetballen als duiveltje lag me al totaal niet. Ik herinner me nog goed dat ik slechts inzet toonde wanneer ik werd onderuit gehaald. Ja, de tackles waardoor ik mooi met men smoel in het gras tuimelde deed me ontploffen. Het gevolg was dan dat me recht trok en als een waanzinnige achter die bal liep. Als logische reactie was de trainer erg tevreden van mijn inzet tijdens deze momenten(ook al waren die van erg korte duur). Voetbal had ik dan al gauw opgegeven. Mijn volgende sport was judo. Judo vond ik toch wel leuk, omdat je daar alles kon geven. Klinkt niet erg logisch éh, nadat ik juist heb gezegd dat ik slechts inzet toonde nadat ik kwaad word. Blijkbaar kon ik me dan toch inzetten voor een sport die me wel boeide. Na een 4 jaar werd de Judo- sportclub gesloten en was ik volop aan het zoeken naar een sport waar ik uiteindelijk echt van zou houden. Ik sloot mij samen met een vriend aan bij een basketbal clubje niet ver van hier en daar ontstond de passie. Ik had eigenlijk helemaal geen basis en nog minder kennis van het basketballen maar dat ontnam me het plezier van het zien en spelen niet. Ik heb een vier – vijf jaar bij BBC Noorderwijk gebasketbald, in die tijd geraakte ik steeds meer en meer verliefd op de sport. Maar met mijn studies verder te zetten op de hogeschool, is die interesse (door tijdsgebrek)in het actief basketballen steeds meer gaan afnemen. De passieve interesse daarentegen is verveelvoudigd door dat je andere manieren zoekt om je behoeftes op sportief vlak in te vullen. Ik hoorde het in de kleedkamers regelmatig hebben over spelers in de NBA en dit maakte me nieuwsgierig.

Een totaal nieuwe competitie ontdekken is geen makkelijke opdracht. Want waar begin je? De beste manier is een speler te zoeken die regelmatig in de picture verschijnt en die je wel leuk lijkt. En ik weet toen ik begon was Tim Duncan mijn grote idool. Ik speelde het computerspelletje NBA 2000 (ja dit was al een hele tijd voor ik ging basketballen ) al van jongs af en daarin was hij één van de beste spelers.

Buiten Michael Jordan was het ook de enigste die ik kende. Ik besloot dan zijn carrière zoveel jaar later op te volgen en ik geraakte in de ban van de NBA.


Wat maakt nu het Amerikaanse basketbal zoveel aantrekkelijker dan deze in eigen land? Wel de reden is simpel : Basketbal in Amerika leeft! Fans daar zijn echt betrokken zoals wij, Belgen dat zijn met onze voetbal. Één groot verschil is dat daar de beste spelers ter wereld bijeen zitten, werelds sterkste basketbal competitie is terwijl dat Belgische voetbal zowel op Europees en Wereldvlak erg teleurstellen. Natuurlijk is het dan logisch dat deze Amerikanen erg trots zijn op hun prestaties op wereldvlak. Ik vind het jammer dat basketbal in België nog altijd niet voldoende steun krijgt van zijn inwoners. Nochtans kunnen wij verassend uit de hoek komen zoals dat wij met onze nationale ploeg het machtige Frankrijk (met ettelijke nba-spelers) thuis hebben verslagen. Op zo’n momenten geniet ik van de sfeer. Ik ben ook wel een lichte fan van de Antwerp Giants. Waarmee ik wil aanduiden dat ik op regelmatige basis een ticketje bemachtig. Als de prijs voordeliger was (15 euro nu) en er zou meer sfeer zijn zou ik er wekelijks gaan supporteren denk ik.

De NBA geeft die sensatie wel waar België en heel europa tekort schiet. Je vind er mogelijk niet de beste “Defense“ want daar staan Europese ploegen beter bekend voor, maar daar vind je de grootste atleten in de meest spectaculaire competitie. Alleszins kom je op deze blog veel meer te weten over de sport en volg je ons mee in een avontuur doorheen elk NBA seizoen. Veel plezier!
Michael